🔴 सायकलिंगने 'फ्रोजन शोल्डर'वर मात

🔴 सायकलिंगने 'फ्रोजन शोल्डर'वर मात

प्रिय मित्रवर्य आद. प्रवीण सर,

तुमच्या प्रोत्साहनपर शब्दांसाठी मनापासून धन्यवाद.

गेल्या मार्चपासून मी 'फ्रोजन शोल्डर'ने त्रस्त होतो. खांद्याचं दुखणं इतकं वाढलं होत की, डॉक्टरांनी केलेले सगळे उपाय थकले. खांद्याच्या हाडात इंजेक्शन दिलं (त्या वेदना सहन करण्यापलीकडच्या होत्या), लेप लावले, गोळ्या-काढे असे अनेक उपचार केले, पण काहीच फरक पडला नाही. हात दुखतच राहिला. शेवटी, मी ठरवलं की माझी सायकलच मला यातून बाहेर काढू शकते.

काल, रविवारी सकाळी 6 वाजता मी माझ्या राइडची सुरुवात केली. सावंतवाडीच्या सालईवाडा येथील भक्ती हॉस्पिटलजवळून निघालो आणि इन्सुली-खामदेव वळण घेऊन कुडाळच्या दिशेने निघालो. कुडाळमध्ये पोहोचत असतानाच मित्र अमितचा फोन आला, "मागे ये, सायकल पंक्चर झालीये!" यात आमचे 45 मिनिटे वाया गेले. तिथून पुन्हा निघालो, पण 20 मिनिटांतच त्याचा परत फोन, "पंप तुटून चाकात अडकला!" पुन्हा मागे गेलो.

कणकवलीला आम्ही 10:30 वाजता पोहोचलो. नांदगावच्या आसपास त्याचा पुन्हा फोन आला, "पायात क्रॅम्प आले आहेत, काय करू?" माझ्याकडे स्प्रे होता, तो दिला. कसातरी आम्ही नाडगिवे घाटापर्यंत पोहोचलो. पण त्यानंतर परिस्थिती गंभीर झाली. त्याला पायच हलवता येईना.

कसेतरी आम्ही खारेपाटणला दिलेल्या वेळेच्या फक्त अर्धा तास आधी पोहोचलो. तिथे स्ट्रेचिंग करून आम्ही परतीचा प्रवास सुरू केला. वाटेत मी त्याला राइड सोडू नको असं सांगत पुढे निघालो, पण वेळोवेळी फॉलोअप घेत होतो. कणकवलीला पोहोचल्यावर लक्षात आलं की आम्ही ठरलेल्या वेळेत पोहोचू शकणार नाही.

मग 'ठोकून काढण्या'शिवाय पर्याय नव्हता. सायकल आणि आतडी दोन्ही पिळवटून काढली. शेवटी मळगाव घाटाची चढाई करताना "लवथवती विक्राळ ब्रम्हांडी माळा..." म्हणजे काय, याचा खरा अर्थ कळला.

अखेरीस, ठरलेल्या वेळेच्या एक तास आधी, म्हणजे 6:30 वाजता राइड पूर्ण केली.

आपलाच,

उमेश मोरे.