🔴 निस्वार्थी प्रेम: एका चिमुकलीची हृदयस्पर्शी भेट

🔴 निस्वार्थी प्रेम: एका चिमुकलीची हृदयस्पर्शी भेट

         आई-वडील आपल्या मुलांवर आयुष्यभर कोणत्याही अपेक्षेशिवाय निस्वार्थी प्रेम करतात. हे प्रेम अनेकदा कळत-नकळत मुलेही त्यांच्या शिक्षकांप्रती व्यक्त करतात. असेच एक हृदयस्पर्शी उदाहरण 30 जून 2025 रोजी घडले.

          आमच्या शाळेत संदीप कुलकर्णी – वाशी, नवी मुंबई यांच्या अनमोल देणगीतून मोफत रेनकोट वाटप कार्यक्रमाची तयारी सुरू होती. सर्व शिक्षक आपापल्या कामात व्यस्त होते आणि मी, मुख्याध्यापक दशरथ शिंगारे, माझ्या कार्यालयात काम करत होतो. मुलांचा परिपाठ नुकताच संपला होता.

          मी माझ्या कार्यालयात बसून काम करत असताना, दुसरी इयत्तेतील मुस्कान मनाजी नावाची एक हुशार, तितकीच मस्तीखोर, खोडकर आणि गोंडस, परीसारखी दिसणारी मुलगी "मी आत येऊ का सर?" असे विचारत कार्यालयात आली. तिच्या हातात एक सुंदर फुलदाणी होती, ती तिने मला देऊ केली. मला वाटले, आज शाळेत कार्यक्रम असल्यामुळे तिचे वर्गशिक्षक, कलाकार असलेले सखाराम खरात गुरुजींनी ती मुख्याध्यापकांच्या टेबलावर ठेवण्यासाठी दिली असावी.

मी सहजच विचारले, "कोणी दिली?"

ती म्हणाली, "मी आणली."

"कशासाठी?"

"तुम्हाला."

"कोणी तयार केली?"

मुस्कान म्हणाली, "मी तयार केली."

"तू तयार केलीस? कोणासाठी तयार केलीस?"

"तुमच्यासाठी तयार केली."

"माझ्यासाठी का तयार केलीस?"

तेव्हा ती निरागसपणे म्हणाली, "मला तुम्ही आवडता."

          तिचे हे शब्द ऐकून मी स्तब्ध झालो. मला काय बोलावे ते सुचेना. डोळ्यातून आपोआप पाणी आले. हे लिहीत असतानाही तोच अनुभव येत आहे. थोडे सावरून मी तिला म्हटले, "अगं! तू एवढी सुंदर फुलदाणी एकटीने छानच केलीस! मला तर बाबा फारच आवडली."

"नाही सर! ही फुलदाणी मी एकटीने नाही तयार केली. मला ही फुलदाणी तयार करताना माझ्या मावशीने मदत केली. सर, कशी आहे?"

"अरे वा! मस्तच आहे! अतिशय सुंदर आहे! आपण आता छानपैकी फोटो काढूया."

(मला माहित होते की एवढी सुंदर फुलदाणी ती एकटी करू शकणार नाही. एकतर तिची आई, जी कलाकार आहे, तिने केली असावी किंवा इतर कोणाकडून तरी तिने ती करून घेतली असावी. मला तिच्याकडून अपेक्षित असलेले उत्तर मिळाले होते. कारण आम्ही शाळेत मुलांना खोटं न बोलण्याचा, अभ्यास केला नाही तरी चालेल पण पालकांकडून लिहून घ्यायचा नाही, असे शिकवले आहे. पहिली-दुसरीत काही मुले पालकांकडून अभ्यास लिहून घेत होती, ते आम्ही थांबवले होते. हा विचार मुस्कान आणि तिच्या पालकांनी प्रत्यक्षात आणला आहे, याचा मला अभिमान वाटला.)

          आमचा संवाद झाल्यावर मी शाळेची फोटोग्राफर शुभ्रा सावंतला बेल मारून बोलावले आणि आमच्या दोघांचा छानसा फोटो काढायला सांगितले. तिने "स्माईल, राईट ओके!" असे म्हणत आमचा छानसा फोटो काढला. त्यानंतर फोटोग्राफर म्हणाली, "गुरुजी, मुस्कान टेबलामुळे दिसतच नाही." मग आम्ही बाजूला जाऊन दुसऱ्या खुर्चीवर बसलो आणि मुस्कानसोबत दुसरा छानसा फोटो काढला.

          मुस्कान आता दुसरीमध्ये आहे. सातवीत जाईपर्यंत ती नक्कीच मला सांगेल की माझे तिच्यात नेमके काय आवडले. गेल्या दोन दिवसांपासून मी विचार करत आहे की मुस्कानला तिच्या कृतीतून मला काय सांगायचे होते. हे लिहीत असताना मला ते आठवले. एप्रिल 2025 मध्ये मला आमच्या शाळेच्या मुख्यमंत्री कौशल्य विकास प्रशिक्षणार्थी शिक्षिका श्रीमती शीतल कुलकर्णी यांच्याकडून समजले होते की मुस्कान मनाजी 2025 पासून आपल्या शाळेत येणार नाही. त्यावेळी मी मुस्कानसोबत चर्चा केली होती. एप्रिल 2025 मध्ये मुस्कानने मला सांगितले होते की ती जून 2025 पासून इंग्लिश मीडियम शाळेत किंवा नडगिवेच्या शाळेत जाणार आहे आणि तिची आई तिला त्या शाळेत घालणार आहे.

          तेव्हा मी तिला सांगितले होते की, "आपण जून महिन्यापासून आपल्या शाळेत इंग्लिश मीडियम सुरू करूया. आपले तांबे सर इंग्रजी वर्ग घेणार आहेत. तू तुझ्या आईला तसे सांग. आणि जर तू नडगिवेच्या शाळेत जाणार असशील तर तुझ्या शेर्पे गावातील शाळा आणि नडगिवे गावातील शाळेत काय फरक आहे ते मला सांग."

ती म्हणाली, "काहीच नाही."

          मग मी तिला म्हटले, "मग तूच तुझ्या आईला सांग की मी दुसऱ्या शाळेत जाणार नाही म्हणून."

          मला वाटते की, आमच्या या संभाषणाची आठवण तिने मला करून दिली असावी! मुस्कान बेटा, निश्चितच तुझा आणि तुझ्या पालकांचा विश्वास आम्ही केंद्रशाळा शेर्पेचे सर्व शिक्षक सार्थकी लावू. मी पहिलीचा वर्ग माझ्या शाळेचे उपक्रम शिक्षक तांबे सर यांच्याकडे दिला आहे. तसेच पाचवीचा वर्गही त्यांच्याकडे दिला आहे. त्याच ताकदीचे, अक्षर महर्षी आणि उच्चश्रेणी मुख्याध्यापक असलेले सखाराम खरात सर यांच्याकडे दुसरी आणि तिसरीचा वर्ग दिला आहे. गरज पडल्यास इंग्रजीसाठी आपण वेगळा विचार करू शकलो तर आपण सर्वांनी पालकांनी एकत्रित येऊन निर्णय घेऊ. मी शाळेत आहेच. आपण उपक्रम सुरू करू, आपली मुले चांगल्या प्रकारे इंग्रजी वाचू शकतील एवढे मात्र नक्की, फक्त पालकांची आणि विद्यार्थ्यांची साथ हवी.

          मुस्कान, जरी मी तांबे सरांना बदलले असले तरी खरात सर तेवढ्याच ताकदीचे आहेत, हेही लक्षात ठेव. माझ्या मनात आले म्हणून लिहिले, तुझा विचार तसा नसेलही. सर्व शिक्षक चांगल्या प्रकारचे काम करत आहेत आणि करतीलही. आपण सर्वांनी त्यांना चांगले सहकार्य करा. निश्चितच तुम्हाला आम्हा सर्व शिक्षकांकडून अपेक्षित असलेले काम होईल. आपणही सहकार्य करा.

धन्यवाद!

          मुस्कान बेटा, तू आपली शाळा सोडून गेलीस नाहीस यासाठी तुझे खास कौतुक व अभिनंदन आणि तुझ्या पालकांना खूप खूप धन्यवाद. तुला गोड गोड आशीर्वाद!

तुझेच गुरुजी,

श्री. दशरथ शिंगारे

मुख्याध्यापक, केंद्रशाळा शेर्पे